Gün geliyor, tamamen amacı dışında kullandığım o Facebook sitesini ne kadar ciddiye almasam bile, şu durumda sinir olabilecek kadar birşeyler hissettiriyorlar o web sitesine karşı. Evet, belki de çok duygusalsınız hatta kendinize acı çektirmekten zevk duyuyorsunuz. Ama bunu neden karşı cins üzerinden uygulamalı olarak yaparsınız e kapcık ağazlılar ?! Anasayfada paylaşılanlar, girilen iletiler ve birbirlerinin duvarında gerçekleştirilen yorumlaşmaya şahit olduğum an tuhaf bir hormon salgılamaya başlıyorum, kızgın bir sobaya çıplak götle oturmak istiyorum mesela. Hepimiz insanız, sahip olduğumuz duygu kategorisi ve hissiyat dizesi özünde sabit olmasına rağmen, nedir bu piçlerin götünü tutuşturan ? Evvela bir örnek vereyim ; kızın teki ; sevgilisinden ayrılıyor, ilk önce fotoğrafları siliyor, duvarını kapatıyor, kefen kokulu şarkılar paylaşıyor ve hayata küstüğüne dair iletiler giriyor. Girdiği iletiler, aynı fabrikadan fırlamış olan bir diğer sümüklünün dikkatini çekiyor ve anında olaya o'da dahil oluyor. Hatta kızın girdiği iletiye gelen yorumlar nettir. İlk olarak başlangıç şu şekilde yapılır ; 'Ohaaa ayrıldınız mı ? :SSS:s:s''. Yorum sonuna koyulan ifadelerde ki tutarsızlık, yorum yapanın dehşet bir telaş içerisinde olduğunu ortaya koyuyor. Şimdi ise iletiyi giren kız gelen yoruma cevap veriyor ; ''fazla bile uzamıştı zaten. :)
', güldüğüne takılmayın, o ifadenin altında yatan subliminal mesajı birazdan açıklayacağım sizlere. Arkadaşı kıza cevap veriyor ; ''inanmıyorum yaa ooofff :(:SS://::S.. peki iyi misin şimdi :s''. İşte şu yorum sonrasında kayışlar kopuyor. Ayrılık acısı ile hayata küsen kızdan aynen şu cevap geliyor ; ''iyi olmasam ne değişir, bir süre sonra nasıl olduğumun bir önemi de olmayacak zaten :))'' Gülüyor, çünkü güldüğünde insanları, berbat bir ruh hali içerisinde olduğuna ve kendisine zarar vereceği düşüncesine inandıracağına olan inancı tam. Bi bilse ki, tek kalıp sabunluk işi var, bu kadar kasmaya gerek dahi olmadığını.Vaziyet sandığımızdanda vahim olacak ki, bu durumdan fazlasıyla şikayetçi olan tek kişi, 'artık' ben değilim. İnsanların hayatları ; karşı cins, aşk, flört ve acı olmuş. Durumun ne kadar boktan olduğunun farkında mısınız ? Bu önceden gerçekten böyle değildi. Sanmıyorum ki yıllar önce bir ayrılık yaşayan veya karşı cinsten umduğunu bulamayan insanlar, duygularını bu kadar serbestçe ortalığa sersin. Nesil sorunu veya şahsi özürlülükler mi dersiniz buna ne dersiniz bilmiyorum ama cidden yeter artık. Paylaşım sitelerinde, internet ve gerçek hayat üzerinde artık bu tür ruh haline sahip olan insanlarla birebir muhattap kalmak istemiyorum. Hayatı çok daha farklı boyutlara sokabilecek güce ve enerjiye sahipken, bu kadar iğrenç bir hale indirgemelerinden iğreniyorum. Hepsinin kıçına kırbaç vurasım geliyor. Farkında bile değiller ancak, hayatın bütün güzelliklerini dibine kadar yaşayabilecekleri bu yaş dönemlerinde kendilerini bu tür baskı ve ağır cehennemlere maruz bırakıyorlar. Kalkın bi kitap okuyun, bir gününüzü ciddiyet içerikli derin konular üzerine araştırma yapmaya ayırın, belgesel izleyin, ne bileyim, hiç birşey yoksa spor yapın. Bu kadar vur başına, al elinden ekmeği yaşamayın lan. Ya da ne yaparsanız, yaşarsanız yaşayın, ama bunu tamamen kendinize özel ve şahsi hissedebileceğiniz ortamlarda gerçekleştirin. Kısacası artık duygu empoziteleri ve sadistliğinize hepimizin karnı tok. Siktir olup gidin artık. Mide bulandırıyorsunuz.
